بنـای پـر دردسـر...
دوشنبه ۱۳ مهر ۱۳۹۴
0 نظر
297 بازدید

2 :

بنـای پـر دردسـر

10 ماه سخت در انتظار محمد بنا

 تیم ملی کشتی فرنگی روز گذشته سر و سامانی پیدا کرد.

به گزارش شبکه خبری صدای رسانه و  به نقل از روزنامه ایران ورزشی؛ پس از 17 ماه دوری بیهوده، محمد بنا سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی شد. سرمربی تیمی که از صفر آن را به صد رساند. حالا این تیم از روزهای صد فاصله گرفته، صفر نه اما کمتر از 50 است و همین یعنی اینکه کار بسیار سخت و دشوار است.

1- شورای فنی در این یکی دو سال اخیر اینقدر تصمیمات عجیب و غریب اتخاذ کرد که باعث شد فدراسیون کشتی نه راه پیش داشته باشد نه راه پس. کار کردن با محمد بنا آسان نیست. مربی سختگیر و پر تلاشی که با سعی و کوشش خود حوصله هر کسی را سر می‌برد. شورای فنی هم به همراه همه نخبگان کشتی فرنگی دست به دست هم دادند تا بنا با نازهای بیشتر و البته قدرت و اختیار فزون‌تر نسبت به گذشته برگردد. این یعنی دردسر‌های بنا برای فدراسیون به اصطلاح قانونمند بیشتر هم می‌شود. یک واقعیت اما در این بین نباید گم شود و آن اینکه محمد بنا و رسول خادم هر دو برای موفقیت و سربلندی ایران نقشه در سر دارند. هر یک با روش‌های خاص خودشان که البته راه و روش بنا در گذشته به خوبی جواب داده و روش خادم هم باعث شده تا امروز تصمیماتی را بگیرد که قبلا علاقه‌ای برای اتخاذشان نداشته است. بنابراین تکلیف مشخص است. باید بهترین و راحت ترین راه برای رسیدن به موفقیت از سوی این دو انتخاب شود. بازگشت محمد بنا برای خادم خیلی پر دردسر بوده. رسول مجبور شده روی تک تک علایقش پا بگذارد. شورای فنی که تشریفاتی شده. دوستان نزدیکش هم مثل پازاج و بابک رفته‌اند و حالا انتخابی هم به شیوه جدیدی قرار است برگزار شود. اینها را گفتیم تا به اینجا برسیم که بنا، بنای پردردسری برای فدراسیون کشتی بود.

۲- حالا که بنا برگشته، خیلی‌ها دل خود را صابون زده‌اند برای اینکه دوباره قرار است مثل مسابقات سال 2012 کشتی فرنگی ایران به موفقیت برسد و طلا‌های کشتی فرنگی از سر و کول کاروان ایران بالا برود. اگر مسوولی هم توصیه داشته از همین باب بوده که شاید با یک انتخاب همه چیز تمام است اما چنین نیست. بازی‌های المپیک خمره رنگرزی نیست که مدال طلا به دست بیاید.

اگر در سال 2012 هم سه مدال طلا کسب شد به خاطر یک برنامه ریزی چهار ساله و حمایت‌های مداوم رییسی به نام یزدانی خرم بود که چهار سال تمام از برنامه‌های آقای خاص کشتی حمایت کرد و ثمره آن را ورزش ایران در لندن دید. حالا سه سال و اندی از آن چهار سال گذشته و در این 10 ماه چه می‌توان کرد؟ بنا اگر چه خیلی خوب شد آمد اما خیلی دیر آمد و در این فاصله کم توقع کسب سه مدال در ریو داشتن یعنی برنامه ریزی برای تخریب بنا. آنهایی که در این یکی دو سال بنای طلایی را که بنا ساخته به بدترین شکل ممکن تخریب کرده‌اند و حالا خرابه‌ای را تحویل می‌دهند امروز بیایند و جواب بدهند. از آن تیم طلایی سال 2012 هیچ مانده است و این یعنی اینکه باید از نو کار کرد.

ادامه مطلب

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر