شناسایی و علائم بیماری اوتیسم
یکشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۴
0 نظر
466 بازدید

اوتیسم از آن دسته بیماری های جدید اختلال رشدی در کودکان است که بسیار از والدین در برخورد با اینگونه بیماری آگاهی کافی نداشته و اغلب به مشکل می خورند.

به گزارش شبکه خبری صدای رسانه؛ یکی از بیماری های اختلال در رشد بیماری اوتیسم است که از همان اوایل دوران کودکی و پیش از 3 سالگی ظاهر می شود؛ این بیماری علت ناشناخته ای دارد و در پسران شایع تر از دختران می باشد.

بیماران مبتلا به اوتیسم معمولا در زمینه ارتباط کلامی و غیرکلامی، رفتارهای اجتماعی و فعالیت های سرگرم کننده مشکل دارند ، عامل این بیماری به صورت دقیق مشخص نیست اما به نظر می رسد نوعی اختلال در سیستم عصبی باعث عملکرد نادرست مغز این افراد می شود.

در این مطلب به مهمترین چالش ها در این زمینه و راه های برخورد با آنها اشاره خواهیم کرد.

نشانه های اوتیسم :

اوتیسم میان پسرها بیشتر از دخترها دیده می شود و علائم آن اغلب قبل از 3 سالگی بروز می کنند؛ به این ترتیب که اوایل والدین متوجه می شوند فرزندشان صحبت نمی کند و رفتاری متفاوت از هم سن و سالان خود دارد، گرچه برخی کودکان هم ممکن است در زمان طبیعی شروع به صحبت کنند اما بعد از مدتی مهارت های کلامی خود را از دست بدهند.

علائم دیگر اوتیسم عبارتند از: ناشنوا به نظر رسیدن، حتی اگر آزمایش شنوایی سنجی انجام شده و نتایج آن طبیعی باشد؛ علاقه به رفتارها و بازی های تکراری، برای مثال تاب خوردن مداوم؛ علاقه غیرطبیعی به بعضی از اشیا؛ ناراحت شدن در صورت تغییر برنامه معمول زندگی؛ ناتوانی در گفتن اسم و برقراری ارتباط چشمی؛ اجتناب از نوازش و بغل شدن و درخواست کمک؛ حساسیت به نور و صدا و لمس؛ بی توجه بودن به درد؛ عادت های غذایی عجیب مانند خوردن مقدار کمی از غذاهای مختلف یا مصرف مواد غیرخوراکی مثل گچ و خاک و رفتارهای خودزنی مثل کوبیدن سر به زمین و دیوار یا با دست ها.

 

اوتیسم درمان دارد؟

درمان کاملی برای اوتیسم وجود ندارد اما ترکیبی از درمان های خانگی و مدرسه ای می تواند به بهبود آن کمک کند، این درمان باید شامل رویکردهای مختلفی مانند دارودرمانی، گفتاردرمانی، اصلاح تغذیه، افزایش مهارت های ارتباطی، موسیقی درمانی و بهبود عملکرد شناختی باشد.

بعضی از این کودکان وقتی بزرگتر می شوند، ممکن است علاقه بیشتری برای ارتباط با دیگران پیدا کنند و کمتر دچار پریشانی شوند و شیوه زندگی برخی نیز تقریبا نزدیک به زندگی سالم و عادی است.

با این حال مشکلات سایر آنها در مهارت های زبانی و اجتماعی باقی می ماند و طی دوران نوجوانی و بلوغ تشدید می شود.

مهمترین مسئله برای این افراد قرار گرفتن در موقعیت هایی سالم و ایمن است که با رضایت آنها همراه باشد.

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر